" به نام حضرت دوست"

خوب امروز یه خبر از مصاحبه ی تیم برتون درباره ی فیلمهاش براتون آماده کردم امیدوارم خوشتون بیاد .

شما عزیزان رو به ادامه ی مطلب دعوت میکنم البته برتونی وارد شوید:

تیم برتون فیلمساز برجسته آمریکایی که حالا سال هاست به همراه شریک زندگی و بازیگرش، هلنا بونهم کارتر، در لندن زندگی می کند، در جلسه مطبوعاتی ویژه فیلم تازه اش که به عنوان افتتاحیه جشنواره لندن به نمایش درآمد، گفت: "فیلم های من تلخ و تاریک نیستند."

با این حال فرانکن وینی فیلم سیاه و سفید انیمیشن سه بعدی او، در عین خلق لحظات مفرح، به مانند غالب فیلم های برتون فضای تاریک و سیاهی دارد که با قدرت خلاقه شگفت انگیز برتون خلق شده اند.

برتون سی سال پیش قصد داشت فرانکن وینی را به صورت انیمیشن بسازد اما عدم تعلق گرفتن بودجه از سوی کمپانی سونی باعث شد تا در نهایت او یک فیلم کوتاه زنده از این داستان بسازد، اما حالا سی سال بعد یک فیلم باشکوه انیمیشن خلق شده است که برتون درباره این رجوع مجدد می گوید: "من طرح هایی رو که آن موقع کشیده بودم چاپ کردم و مرتب به آنها نگاه می کردم. دان هان(مدیر تولید) هم پیشنهاد داد که دوباره روی آن کار کنیم. فکر کردن به طرح های سیاه و سفید و سه بعدی ساختن آن و همین طور فکر کردن به خاطراتم از بچه ها در مدرسه و معلم ها و والدین بچه ها که خیلی خاطرات زنده ای هستند برایم، همه و همه باعث شد که گمان کنم یک فیلم سه بعدی سیاه و سفید جذاب خلق می شود. همین طور ایده کار کردن دوباره با این چهره هایی که قبلاً در فیلم هایم با آنها کار کرده بودم، این پروژه را برایم جذاب می کرد

فرانکن وینی قصه پسری را بازمی گوید که سگش در یک تصادف کشته می شود و او تحت تاثیر درس های معلم عجیب و غریبش، می خواهد سگش را دوباره زنده کند. فیلم در واقع بسیار شخصی است و خاطرات و دنیای کودکی برتون را با تخیل او می آمیزد: "در کودکی عاشق دانشمندهای دیوانه بودم. دانشمندهای عادی جذاب نیستند. زنده کردن مرده هم در این داستان برایم جذاب نبود، خلق یک چیز تازه برای من اهمیت داشت و برای همین داستان فرانکنشتاین را دوست دارم چون درباره خلق است و فیلمسازی هم خودش یک خلق است. برای همین فیلمسازی را دوست دارم. فیلمسازی برای من تجارت و گیشه و نقدهای خوب نیست، بیشتر خلق یک چیز است."

مارتین لاندو بازیگر کلاسیک معروف که پیشتر هم در فیلم های برتون نظیر اد وود بازی کرده بود، در این جلسه در کنارعروسک زیبایی از نقش او در فیلم یعنی معلم غریب مدرسه نشسته بود درباره اولین برخوردش با جهان برتون گفت:" با دخترم برای تماشای فیلم بیتل جوس رفته بودیم. بعد از فیلم گفتم: خدای من! کی این فیلم رو کارگردانی کرده؟ آن موقع نمی دانستم تیم برتون کیست، اما گفتم خیلی دوست دارم با این آدم کار کنم.او قدرت تخیل فوق العاده ای دارد. در تمرین هایمان برای فیلم، او هیچ وقت جمله اش را تمام نمی کرد، چون من از میانه جمله اش می دانستم چه می خواهد. من همیشه برای کار با او آماده ام، حتی اگر وقت نداشته باشم شورتم را بالا بکشم! "

برتون در پاسخ سوالی درباره کار با مارتین لاندو گفت: "برای من خیلی الهام بخش است... او با هیچکاک کار کرده و کار کردن با او لذتبخش است و این فیلمسازی را برای من جذاب می کند. دیدن این آدم ها انرژی من را بالا نگه می دارد تا فیلم بسازم. من همیشه طرفدار مارتین لاندو و کاترین اوهارا بوده ام و این که کاترین در این فیلم جای چند تا شخصیت حرف می زند به این دلیل نیست که نمی خواستیم به بازیگران بیشتری پول پرداخت کنیم، فقط به این خاطر است که او خیلی شگفت انگیز است. او حتی در یک جلسه جای چند تا شخصیت حرف می زد."

برتون در پاسخ به سوالی درباره این که سی سال پیش از کمپانی سونی اخراج شد و حالا چطور دوباره با این کمپانی کار کرده است، به شوخی گفت: "یک جورهایی اخراج اخراج هم نبود... این طور نبود که تو پرانتز به من بگویند و با انگشت اشاره نشان دهند که: "تو اخراجی!" یک جورهایی به شکل دوستانه اخراج شدم! آن موقع دوره غریبی در کمپانی بود. دوره خوبی برای انیمیشن نبود و حتی چیزهای دیگر هم خوب کار نمی کرد. با این حال من این فرصت را پیدا کردم که در آن زمان با آنها فیلمی کار کنم و این خودش فرصت بزرگی بود و برای همین ممنون شان هستم."

برتون درباره ارجاع های فرانکن وینی به فیلم های کلاسیکی چون دراکولا گفت: "البته به صورت آشکار ارجاع های زیادی هست اما من نمی خواستم فیلمی بسازم که بستگی به ارجاع هایش داشته باشد. فقط می خواستم فیلمی شبیه آنها بسازم و حس آنها را داشته باشم. حالا هم فکر می کنم کسانی که آن فیلم ها را نمی شناسند باز می توانند از این فیلم لذت ببرند."

برتون درباره شباهت فضای فیلم به جایی که او در آن بزرگ شده است گفت: "بربنک جایی است که من در آن بزرگ شده ام و خاطرات آن در من خیلی قوی حضور دارد. فضای ساختمان ها و مدرسه و غیره در فیلم شبیه همان خاطرات من است. جای غریبی است. برخلاف بقیه جاهای آمریکا، خیلی تغییر نکرده است."